Ürün Tasarımcısı
Luce
Kapıyı açmadan önce bilmen gereken her şey.
İlk tamamen elektrikli Ferrari için tasarladığım bir mobil uygulama konsepti. Batarya, kabin, şarj durakları ve arabayı nereye bıraktığın, hepsi tek bir sakin koyu arayüzde.
Genel bakış
İçten yanmalı bir araba sürüşler arasında sahibinden pek bir şey istemez. Elektrikli olan ise plan ister. Şarj seviyesi yarının olup olmayacağına karar verir, soğuk bir sabahta kabinin önceden ısıtılması gerekir, uzun bir rotada durak önceden seçilmelidir. Çoğu araç uygulaması bunların hepsini bir sayı yığını ve renkli uyarılarla anlatır. Luce tersini deniyor. Her ekran insanın hemen anlayacağı bir cümleyle açılıyor, sayılar da isteyen için hemen altında duruyor.
Problem ve yaklaşım
Tek soru için üç ekran
Bir araç sahibine gerçekte neyi merak ettiğini sorsanız cevap kısa oluyor. Yarınki yolculuğa yeter mi. Araba ısındı mı. Nereye bıraktım. Ne zaman dolar. Çoğu uygulamada bu dört cevap dört ayrı ekranda duruyor, yani parçaları toplayıp hesabı kullanıcı yapıyor.
İkinci mesele üslup. Şarj durumu, lastik uyarısı, servis bildirimi hepsi aynı anda kırmızı sarı yeşil bağırıyor ve ortaya bir arıza paneli çıkıyor. İnsanların hissettirdiği şey için aldığı bir arabada bu yanlış bir ilk izlenim.
Önce cevap, tek vurgu
Her ekran düz bir cümleyle başlıyor. Sürüşe hazır. 23:10’da hazır olacak. İki saat önce Via Abetone Inferiore’de park edildi. Göstergeler, yüzdeler ve listeler duruyor ama cümlenin yerine geçmiyor, onu destekliyor.
Ferrari kırmızısı her ekranda tek bir iş yapıyor: ana buton, aktif sekme, kilit karosu ve haritadaki canlı rota. Eskiden renkli uyarı olan ne varsa artık şampanya tonunda okunuyor, yani göstergelerle aynı dilde. Ortada tek vurgu kalınca kırmızı bir anlam taşımaya devam ediyor.
Tasarım sistemi
Arayüz küçük bir parça setinden kuruldu, böylece on iki ekran tek bir nesne gibi duruyor. Yüzeyler grafit ve üstlerinde ince bir gradyan çizgi var, kontroller arabanın kendi düğmelerindeki fırçalanmış metal dokusunu ödünç alıyor, yazı tek bir aileden birkaç boyutta.
Renkler
Arayüzü grafit ve kemik tonu taşıyor, aksiyonu Rosso, durumu ise şampanya. Uygulamanın hiçbir yerinde kırmızı sarı yeşil skalası yok. Düşük lastik basıncı şampanya çerçeveyle, devam eden şarj şampanya noktayla anlatılıyor. Böylece Ferrari kırmızısı sadece basılabilecek tek şeyi işaret ediyor.
İkonlar
Elli dört ikonun hepsi Lucide’dan, hepsi 24’lük ızgarada ve 1.5 piksel kalınlıkta. Tek kütüphane ve tek kalınlıkta kalmak, düğmelerin üç ayrı uygulamadan değil aynı arabadan çıkmış gibi görünmesini sağlayan şey.
Komponentler
Butonlar, sekme çubuğu, hızlı aksiyon karoları, toggle’lar, durum etiketleri, filtre çipleri, liste satırları, ikon kutuları ve gösterge. En çok iş yapan gösterge: şarjı, kabin sıcaklığını, tepe gücü ve rejenerasyonu dört ayrı ekranda gösteriyor ve her seferinde aynı parça olduğu için o ekranlar tek bir enstrüman gibi okunuyor.
Ekranlar
Tanıtım ve bağlanma
İlk ekran hiçbir şey istemeden önce arabayı gösteriyor. Eşleştirme üç adım halinde önceden serilmiş: Bluetooth, Ferrari ID ve dijital anahtar. Böylece kullanıcı işe başlamadan tüm süreci görüyor.
Araç özeti
Ana ekran dört soruyu tek bakışta cevaplıyor: araba kilitli, yüzde 78’de, bu 412 kilometre demek ve sürüşe hazır. Altında en sık kullanılan dört aksiyon var, kilit bunların içinde tek kırmızı olan. En alttaki iki kart kabin sıcaklığını ve bu geceki şarj saatini tutuyor, böylece ikisi için ayrı ekrana gitmek gerekmiyor.
Batarya ve menzil
Şarj durumu için alüminyum bir gösterge, ardından 800 voltluk bir araba sahibinin gerçekten baktığı şeyler: kullanılabilir kapasite, batarya sağlığı ve hücre sıcaklığı. Menzil e-Manettino moduna göre ayrı ayrı veriliyor, çünkü ne kadar gidebilirim sorusunun dürüst cevabı hangi modda süreceğine bağlı.
Şarj
Başlıkta yüzde değil, arabanın hazır olacağı saat var. Altında o anki seansın eklediği enerji ve maliyeti duruyor. Program da üç kuralı tutuyor: ucuz tarife aralığında şarj et, yolculuk yoksa yüzde doksanda dur, kalkıştan önce kabini hazırla. Şarj durumu şampanya tonunda okunuyor, böylece durdur butonuyla yarışmıyor.
Uzaktan klima
Hedef kabin sıcaklığı için bir kadran, altında fan kademesi. Koltuklar, direksiyon, arka cam rezistansı ve ön cam ayrı kontroller halinde, çünkü soğuk bir sabahta insanlar tam olarak bunları tek tek açıyor. Bir hazırlık zamanlayıcısı da şarj ekranında ayarlanan kalkış saatine bağlanıyor.
Kilit ve kontroller
Eskiden anahtarın yaptığı her şey burada. Kilit tek kırmızı karo ve dokunmak yerine basılı tutmak gerekiyor, çünkü bir arabayı telefondan açmak bilinçli bir hareket olmalı. Ön bagaj, farlar, korna, bul ve bagaj alüminyum düğme kutularında. Altlarındaki camlar, vale modu ve dijital anahtarlar ise karo değil liste satırı, çünkü bir aksiyon tetiklemek yerine bir şey açıyorlar.
Araç konumu
Çizilmiş bir ızgara yerine koyu moda çevrilmiş gerçek bir sokak haritası var, böylece iğne ile araba arasındaki mesafe gerçek bir yürüyüş gibi okunuyor. Kart adresi, katı ve park yerini veriyor, sonra yürüme süresi, mesafe ve batarya geliyor. Ardından iki aksiyon: arabaya yürü ya da benzer arabaların arasındaysa farlarını yak.
Rota ve şarj planı
Rota gerçek yolları takip ediyor ve tek durak yolculuk daha planlanırken seçiliyor, yolun ortasında değil. Varış saati, mesafe, durak süresi ve varıştaki şarj planın üstündeki satırda duruyor. Planın kendisi de kalkışı, gücü ve boş soketi ile Ionity durağını ve varışı listeliyor. Tek butonla hepsi arabaya gönderiliyor.
Sürüş hazırlığı
Akışın etrafında kurulduğu ekran bu. Araba yarını kaldırır mı sorusunu üç kelimeyle cevaplıyor, sonra o cevabın arkasındaki kontrolleri gösteriyor: dört lastik basıncı, planlanan mesafeye karşılık batarya, balata ve hidrolik durumu. Basıncı düşen tek lastik kırmızıyla değil şampanyayla işaretli, yani bilgilendiriyor ama korkutmuyor. Buton da kalkış saatinde kabini hazırlayıp kilidi açıyor.
Performans ve enerji
Aynı komponentten kurulmuş iki gösterge, biri kullanılabilir tepe güç biri geri kazanılan enerji için. Altlarında bir sürücünün ezbere bildiği rakamlar, onların da altında haftalık enerjinin harcanan ve sol kürekle geri kazanılan kısmı. Uygulamada bir karar için değil, sadece keyif için var olan tek ekran bu.
Yolculuk geçmişi
Üstte ayın toplam mesafesi ve tüketimi, altında uzun sürüş, pist ve günlük yol filtreleri, sonra da küçük görseli, saati, mesafesi ve hangi modda yapıldığıyla sürüşlerin kendisi. Bu bir puan tablosu değil kayıt defteri, o yüzden verimlilik notu yok ve kırılacak bir rekor da yok.
Servis ve bakım
Yıllık bakımın tarihi ve kalan kilometresi, sonra balata ve lastik aşınması, bu gece kurulmayı bekleyen yazılım güncellemesi, garanti durumu ve servis geçmişi. En altta da bayideki danışman ve arama butonu var, çünkü sahiplik bu noktaya geldiğinde işe yarayan şey bir ekran değil bir insan.
Sonuç
Luce portfolyom için yaptığım bir konsept çalışmasıdır. Ferrari S.p.A. ile bağlantılı değildir, şirket tarafından desteklenmemektedir. Ferrari, Luce ve şahlanan at Ferrari S.p.A.’nın tescilli markalarıdır. Araç fotoğrafları © Ferrari S.p.A.’ya aittir, ferrari.com üzerindeki basın materyalinden alınmıştır ve yalnızca bu ticari olmayan konsepti anlatmak için kullanılmıştır. Merak ettiğim şey şuydu: bir araç uygulaması sakin kalabilir, marka rengini ekran başına bir kez kullanabilir ve yine de ait olduğu arabayı hissettirebilir mi.